او را در بالا دست بجنبانيد و رها كرد تا فرو آيد . چون بازآمد پيش جامه‌اش بسته بود ، پيش رسول بنشست دو خربوزه و دو انار و دو سيب و دو به در آن بود . رسول تبسمى بكرد ، و گفت حمد آن خداى را كه شما را مثل گزيدگان بنى اسرائيل كرد ، از جنات نعيم روزى به شما فرستاد ، برو كه جد تو فداى تو باد ؛ تو و برادر و مادر و پدر بخوريد و پاره از بهر جد نگاه داريد . حسن برفت و اهل خانه از آن مىخوردند و بازمىآمدند چنان كه در اول بود ، تا آن وقت كه رسول صلى اللّه عليه و آله وفات يافت خربزه متغير شد ، بخوردند . دگر بازنيامد چون فاطمه عليه السلام وفات يافت ، انار متغير شد ، بخوردند بازنيامد و باقى به حال خود بود ، ازش مىخوردند . و بازمىآمدند تا آن وقت كه امير المؤمنين عليه السلام وفات يافت . به متغير شد بخوردند بازنيامد ، هر دو سيب مانده بود ، ازش بخوردند . چون حسن على وفات يافت يك سيب بخوردند دگر بازنيامد و آن يك سيب با حسين بمانده . روايت از ابو محيص كه گفت من مىدانستم كه سيب با حسين است و من با عمر سعد در كربلا [ گ 29 ] بودم . چون تشنگى بر حسين سخت شد ديدم كه آن سيب از آستين بيرون آورد و مىبوييد و باز جاى خود نهاد . چون حسين عليه السلام بكشتند من طلب آن سيب كردم نيافتم . آوازى مردانى چند ديدم كه ايشان را مىديدم و بديشان نمىتوانستم رسيد كه ملائكه به بوى آن تلذذ مىكردند نزد قبر حسين وقت طلوع فجر و نزد استواء و اين قصه دراز است . اختصار كرديم بدين قدر . و ابو موسى حافظ اشعرى در تصنيف خود در فضايل فاطمه عليه السلام گويد . جبرئيل عليه السلام ، دو انار ، و دو به ، و دو سيب بياورد و به حسن و حسين عليهما السلام ، و اهل بيت از آن مىخوردند . چون فاطمه عليه السلام وفات يافت انار و به متغير شدند . سيب هر دو به حال مانده بود با ايشان . و هر كه زيارت حسين كند از مخلصان شيعه او در وقت سحر بوى آن سيب شنود ؛ ندانم كه اين